Ik ga je opvreten!” dacht ik. “Jij bent gevaarlijk.....” zei hij. En ergens… ergens voelt dat juist zó lekker. Lekker stout. Lekker spannend. Alsof ik even buiten de lijntjes stap. Uit de veilige kaders van wat netjes is. Van wat hoort, of.... schijnt te horen. Onderzoeken, ontdekken, proeven, voelen. Ervaren wat er nog meer leeft buiten de gebaande paden van mijn bekende en vertrouwde belevingswereld. Hand in hand met mezelf de diepere en wat donkerdere, of nou ja, minder b

Daar ben je weer. Ik haat je. Blijf bij me. Je bent pijnlijk fijn...... Je schuurt langs de randen van mijn huid, nog voordat ik je kan denken. Je voelt warm, zwaar en licht tegelijk. Je trilt ergens onder mijn stem, onder mijn adem. Je trekt me naar binnen alsof mijn lichaam je al herkent voordat ik dat zelf doe. En ik ben alweer met je mee. Mijn dark desire. Er is geen keuze. Alleen beweging. Je brengt me naar die plek. Waar alles zachter wordt en tegelijk scherper. Donker.

De laatste tijd merk ik in mijn eigen lichaam hoe verschillende ingangen naar dezelfde plek kunnen leiden. Aan de ene kant: seksualiteit. Laatst, in een intiem moment, voelde ik ineens heel duidelijk hoe mijn lichaam ontlaadde. Niet als een piek die weer wegebt, maar als iets dat dieper ging. Alsof er lagen onder vandaan kwamenwaar ik normaal niet zo snel bij kom. Voorbij controle, voorbij verwachting, voorbij wat ik dacht dat het was. En daaronder… ruimte. Aan de andere kant

''Brave is the man who loves a wild woman." Daar zitten ze. Samen, veilig en vertrouwd. En toch.... er hangt iets in de lucht. Dan gaat de bel...

Licht én donker. In mijn werk met sensualiteit gaat het niet alleen over het lichte, het zachte en het openende. Ook het donker hoort erbij.

“Er mag meer s3ks in.” Het is je levendigheid. Je aantrekkingskracht. Je innerlijke vuur.

Ik wist het eigenlijk al. Al lang. Uit boeken, gesprekken, verhalen. En diep vanbinnen.

Flirten met het leven. Afgelopen zondag, tijdens een mooie Ecstatic Dance sessie, voelde ik het ineens weer: dit deed ik vroeger ook! Maar dan in de discotheek. U-renlang! Opgaan in de muziek, in mijn beweging, in mijn lijf. Euforisch. Ik had niets nodig. Niemand nodig. Ik keek er vaak de hele week naar uit: even losgaan. Na een ritueel van douchen, outfit kiezen, even optutten... ik had de toon al gezet voor mezelf. Even loskomen uit de studieboeken, los van mensen die iets